29 June
ลืมไปเลยว่ามี Blog ให้เขียนอยู่ 
ยุ่งๆ กะชีวิตหลายเรื่อง เรื่องสำคัญที่สุดก็คงคือเรื่องเรียนนี่แหละ คาดหวังก่อนเริ่มเรียนไว้เยอะว่าจะต้องเป็นอย่างงั้นเป็นอย่างงี๊
ผ่านไปเกือบสองปี จะว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยก็ไม่ใช่ อย่างน้อยก็ได้เรียนรู้ชีวิตมากขึ้นว่า การทำงานร่วมกับคนอื่นที่รู้หน้าไม่รู้ใจเป็นยังไง มันเหมือนกับได้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นกับได้เห็นโลกจริงๆ มากขึ้นกับการ หน้าไหว้หลังหลอก และการแทงข้างหลัง ต้องเรียนรู้ที่จะทำงานอยู่กับสิ่งพวกนี้ และต้องอยู่รอดให้ได้เพราะมันคือสัจธรรมบทหนึ่งบนโลกเกือบกลมๆ ใบนี้ และเราก็ได้เรียนรู้มากขึ้นจิงๆ
" มาถึงขั้นนี้ก็ต้องเดินหน้าไปให้สุด ไม่มีถอย ไม่มีหยุด" This is my word.
Tools 
Help
